Μέσα από μια πράξη που ξεπερνά τα όρια του αθλητισμού και αγγίζει την καρδιά της ανθρώπινης ύπαρξης, ο διαιτητής Γιάννης Μπισούκης επέλεξε να μετατρέψει την παρουσία του στον τελικό του παιδικού πρωταθλήματος Κ12 της Ε.Π.Σ. Χαλκιδικής σε έναν ύμνο αγάπης, μνήμης και προσφοράς.
Με μια πρωτοβουλία που συγκλονίζει, αποφασίζει να προσφέρει το σύνολο των φετινών του αμοιβών από τους αγώνες υποδομών στον Σύλλογο Γονέων Παιδιών με Νεοπλασματικές Ασθένειες "Η ΦΛΟΓΑ", ως έναν ελάχιστο φόρο τιμής στη μνήμη "της Σουλίτσας" της πολυαγαπημένης του μητέρας.
Το μήνυμά του, λιτό αλλά βαθιά ανθρώπινο, συγκινεί και εμπνέει, θυμίζοντάς μας πως η ανθρωπιά δεν χρειάζεται μεγάλα λόγια... μόνο πράξεις που θα "φωτίζουν"τις δύσκολες στιγμές
Αξίζει να διαβαστεί αυτούσιο:
Σημερα θα ηθελα να μοιραστω μαζι σας μια σκεψη που στριφογυριζει στο μυαλο μου πολυ καιρο και σημερα γινεται πραξη.
Με αφορμη την συμμετοχη μου στα παιχνιδια που λατρευω να συμμετεχω και ειδικοτερα στον τελικο του παιδικου πρωταθληματος Κ12 της Ε.Π.Σ. Χαλκιδικής , την οποια και ευχαριστω δημοσιως οπως και την Επιτροπη Διαιτησιας, αποφασισα να δωρισω την αμοιβη μου απο τον συγκεκριμενο αγωνα αλλα και το συνολο των αμοιβων μου απο τους αγωνες που συμμετειχα στα πρωταθληματα υποδομων ολης της χρονιας στον Συλλογο Γονιων Παιδιων με Νεοπλασματικες ασθενειες "Η ΦΛΟΓΑ".
Εχοντας νιωσει τον ανισο αγωνα κατα των νεοπλασματικων ασθενειων διπλα στην μητερα μου νιωθω την αναγκη να αναδειξω οτι και οι διαιτητες ειμαστε ανθρωποι με ευαισθησιες και ιδιαιτερα οταν αφορα παιδια.
Ειμαι σιγουρος οτι πολλοι συναδελφοι μου νιωθουν και ισως πραττουν το ιδιο χωρις να το δημοσιευουν.
Ευχομαι ολα τα παιδακια του κοσμου να ειναι υγιη και χαρουμενα οπως τα βλεπω εγω μεσα στον αγωνιστικο χωρο εκει που στα προσωπακια τους βλεπω τον εαυτο μου σαν μικρο παιδι.
Εις μνημην της Σουλιτσας.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Παρακαλούμε αποφύγετε ύβρεις και προσβλητικούς χαρακτηρισμούς, ειδικά σε προσωπικό επίπεδο. Σχόλια υβριστικά και άσχετα με το δημοσιευμένο θέμα θα διαγράφονται.