Μάρκος Τσιάρας – Γέννημα Θρέμμα του Κρόκου, Καμάρι του Χωριού | φωτο

Υπάρχουν κάποιοι ποδοσφαιριστές που δεν μετριούνται μόνο με αριθμούς. Μετριούνται με ψυχή. Μετριούνται με την αγάπη για τη φανέλα, με τη θυσία, με την απόφαση να γυρίσουν εκεί απ' όπου ξεκίνησαν — όχι γιατί δεν μπορούσαν να πάνε πιο μακριά, αλλά γιατί ήθελαν να δώσουν πίσω.

Ο Μάρκος Τσιάρας είναι ένας από αυτούς. Ένα παιδί του Κρόκου, που θα μπορούσε να συνεχίσει αλλού, σε ψηλότερες κατηγορίες, όπως τότε με την ΑΕΠ στη FL2.

 Μα προτίμησε να γυρίσει σπίτι. Στην ομάδα του χωριού του. Εκεί όπου κάθε γκολ του είχε άλλη αξία. Εκεί όπου κάθε προσπάθεια ήταν προσωπικό στοίχημα.

Φέτος, με τον νεανικό ΑΟ Κρόκου, ο 24χρονος Μάρκος δεν έπαιξε απλώς. Έλαμψε.

Με 34 γκολ, με φαρμακερό πόδι, με καθαρή καρδιά και αδαμάντινο χαρακτήρα, πήρε την ομάδα από το χέρι και την οδήγησε ψηλά. Ήταν το παράδειγμα, πολλές φορές  ο αρχηγός χωρίς περιβραχιόνιο, η φωνή που δεν ύψωνε ποτέ τον τόνο — μόνο το ηθικό.

Μπροστάρης στον αγωνιστικό χώρο, με οδηγό τον προπονητή Γιάννη Τσιρέκα, με μια διοίκηση πάντα δίπλα, και με συμπαίκτες νεαρούς γεμάτους όνειρα, ο ΑΟ Κρόκου έγραψε φέτος ιστορία, τερματίζοντας τρίτος στο πρωτάθλημα της Β' κατηγορίας ΕΠΣ Κοζάνης .

Κι αν στο μέλλον κάποιος αναρωτηθεί τι σημαίνει "να αγαπάς πραγματικά την ομάδα σου", το όνομα του Μάρκου Τσιάρα θα είναι η απάντηση.

Γιατί κάποιοι δεν γεννήθηκαν απλά στον τόπο τους. Τον τίμησαν. Τον ανέβασαν. Τον έκαναν περήφανο.