Φ.Σ Κοζάνη : Αυτή η ομάδα έχει άστρο – Έχει καρδιά – Έχει Νίκο Κατακαλίδη- Έχει τον κόσμο δίπλα της | φωτο

Αυτή η ομάδα έχει άστρο.
Αυτή η ομάδα έχει καρδιά.

Αυτή η ομάδα έχει Νίκο Κατακαλίδη.

Αλλά αυτή η ομάδα έχει τον κόσμο της που παραμένει πολλά χρόνια δίπλα της...

Η Κοζάνη δεν είναι μια συνηθισμένη ομάδα της Γ’ Εθνικής. 

Είναι ιστορία. 

Είναι σύνολο με χαρακτήρα.

Είναι σύνολο που στα δύσκολα σκληραίνει. 

Όταν όλα δείχνουν να γέρνουν εις βάρος της, τότε βγάζει το μέταλλο που κουβαλά στην ιστορία της.

Έχει άστρο, γιατί βρίσκει τρόπο να επιβιώνει όταν άλλοι θα είχαν λυγίσει.

Έχει καρδιά, γιατί δεν σταματά να παλεύει μέχρι το τελευταίο λεπτό.

Και έχει τον Νίκο Κατακαλίδη, έναν άνθρωπο που ξέρει να κρατά την ομάδα όρθια μέσα στην καταιγίδα.

Η Κοζάνη πέρυσι πάλεψε κόντρα σε όλους και σε όλα και «έσωσε την παρτίδα». 

Φέτος, στα ίδια δύσβατα μονοπάτια, συνεχίζει με την ίδια πίστη, την ίδια επιμονή, το ίδιο καθαρό βλέμμα προς τον στόχο.

Όμως τίποτα δεν γίνεται μόνο του.

Τα «Λιοντάρια», ο Σύνδεσμος Φιλάθλων της Κοζάνης, ανέλαβαν από πέρυσι να βγάλουν την ομάδα από τη δύσκολη θέση.

Να βγάλουν το κάρο από τη λάσπη.

Και δεν είναι η πρώτη φορά.

Το έχουν κάνει και παλιότερα. 

Το κάνουν σταθερά τα δύο τελευταία χρόνια. 

Χωρίς τυμπανοκρουσίες. 

Χωρίς μεγάλα λόγια. 

Με πράξεις.

Άνθρωποι της δουλειάς και του μεροκάματου. Άνθρωποι που στερούνται για να είναι δίπλα στην ομάδα. Που ταξιδεύουν, που στηρίζουν, που δεν αφήνουν την Κοζάνη μόνη. 

Η παρουσία τους δεν είναι διακοσμητική. 

Είναι ουσιαστική. 

Είναι δύναμη. Είναι ψυχολογία. 

Είναι το «μαζί» που κάνει τη διαφορά.

Το τεχνικό τιμ, οι ποδοσφαιριστές, ο κόσμος – όλοι κρίκοι της ίδιας αλυσίδας. Κανείς δεν περισσεύει. Κανείς δεν μπορεί μόνος του. Η παραμονή δεν είναι υπόθεση ενός. Είναι υπόθεση όλων.

Έχει δρόμο ακόμα. Τίποτα δεν έχει τελειώσει. 

Χρειάζεται συγκέντρωση, ταπεινότητα, συνέχεια στην προσπάθεια και πίστη στον στόχο. Αλλά όταν μια ομάδα έχει άστρο, έχει καρδιά και έχει ανθρώπους που δεν την εγκαταλείπουν, τότε μπορεί να κάνει ξανά το θαύμα.

Το «μετά» θα το δείξει ο χρόνος.
Το «τώρα» απαιτεί ενότητα , απαιτεί μάχη 
Και ένα είναι βέβαιο για όσους την παρακολουθούν δεκαετίες:
Η Κοζάνη είναι πολύ σκληρή για να πεθάνει.
Ξαναγεννιέται.... κάθε φορά.

Κι όπως ανέφερε ο παπά Δημήτρης Χαρισίου.
"Βασιλάκη οι Άγιοι Ανάργυροι ξαναέβαλαν το χέρι τους" .......
Είπε κανείς κάτι;