Βασίλης Μπατιάνης: Γιατί μόνο στην Κοζάνη;

Είναι πραγματικά απορίας άξιο πώς  γήπεδα–, όπως το ΔΑΚ Κοζάνης, συναντούν  συνεχώς εμπόδια όπως πρόσφατα   στην αδειοδότησή τους, την ίδια στιγμή που σε άλλες πόλεις της χώρας βλέπουμε εγκαταστάσεις σε πολύ χειρότερη κατάσταση να παίρνουν κανονικά το «πράσινο φως».

Η ομάδα μας  αγωνίζεται  σ  ένα γήπεδο , περιποιημένο, με υποδομές που δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από ανώτερες κατηγορίες. Κι όμως, εδώ φαίνεται πως επικρατεί μια υπερβολική ευαισθησία και αυστηρότητα, μια σχολαστικότητα που ξεπερνά τα όρια της λογικής.

Την ίδια ώρα, σε άλλα γήπεδα –όπως αυτό του Σαρακηνού– που έχουν επίσημα αδειοδοτηθεί, παρατηρούνται εικόνες που προκαλούν εύλογα ερωτήματα:

Σημεία όπου μπορεί κανείς να μπει και να βγει στον αγωνιστικό χώρο χωρίς ουσιαστικό έλεγχο.

Αντί για κανονικά κιγκλιδώματα, πρόχειρα δίχτυα.

Λαμαρίνες στους πάγκους και γενικότερες κατασκευές που δύσκολα μπορούν να χαρακτηριστούν ασφαλείς ή σύμφωνες με τα πρότυπα.

Ελλείψεις που, αν υπήρχαν στο ΔΑΚ Κοζάνης, θα είχαν ήδη σημάνει «κόκκινο συναγερμό».

Και εδώ γεννιέται το μεγάλο ερώτημα:

Γιατί δύο μέτρα και δύο σταθμά;

Γιατί στην Κοζάνη η αξιολόγηση γίνεται με μεγεθυντικό φακό, ενώ αλλού με… μισόκλειστα μάτια;

Το ζήτημα δεν είναι να κοπεί κανένα γήπεδο αλλού. Το ζητούμενο είναι η ίση και δίκαιη αντιμετώπιση. 

Η Κοζάνηοπως και άλλες  ομάδες της πόλης  δεν ζητούν χάρη. Ζητούν σεβασμό, ισονομία και κοινά κριτήρια για όλους. Γιατί όταν ένα γήπεδο δυσκολεύεται να αδειοδοτηθεί και άλλα, εμφανώς προβληματικά, περνούν χωρίς δεύτερη κουβέντα, τότε κάτι δεν λειτουργεί σωστά στο σύστημα.

Και αυτό δεν είναι απλώς ένα παράπονο.

Είναι μια εύλογη διαμαρτυρία για μια κατάσταση που χρειάζεται ξεκάθαρες απαντήσεις.Παρακατω σας παραθέτω φωτό από το γήπεδο του Σαρακηνού στον Βόλο που αδειοδοτήθηκε κανονικά .