Κ. Παπακωνσταντίνου: «Ο Μακεδονικός Κοζάνης θα παλέψει για να επιστρέψει εκεί που ανήκει»

 

Τον απολογισμό της φετινής αγωνιστικής περιόδου και το μήνυμα της επόμενης ημέρας κατέθεσε ο  προπονητής της Ακαδημίας του Φ.Σ. Μακεδονικός Κοζάνης 1928, Κωνσταντίνος Παπακωνσταντίνου. Παρά τον υποβιβασμό της ομάδας στη Β’ Κατηγορία της ΕΠΣ Κοζάνης, έπειτα από 23 συνεχόμενα χρόνια παρουσίας στην Α’ Κατηγορία, τόνισε πως η δύσκολη αυτή εξέλιξη αποτελεί αφορμή για αυτοκριτική, ανασύνταξη και νέο ξεκίνημα.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στις δυσκολίες που αντιμετώπισε ο σύλλογος κατά τη διάρκεια της χρονιάς, όπως η απουσία φυσικής έδρας, οι αποχωρήσεις ποδοσφαιριστών, οι τραυματισμοί και οι αστοχίες στον αγωνιστικό σχεδιασμό. Παράλληλα, στάθηκε στη σημαντική παρουσία και εξέλιξη των νεαρών ποδοσφαιριστών της Ακαδημίας, οι οποίοι αγωνίστηκαν τόσο στα τμήματα υποδομής όσο και στην πρώτη ομάδα, αποδεικνύοντας το ταλέντο και τον χαρακτήρα τους.

Ο κ. Παπακωνσταντίνου υπογράμμισε ότι ο στόχος του συλλόγου είναι η επιστροφή του Μακεδονικού εκεί όπου ανήκει, στην Α’ Κατηγορία της ΕΠΣ Κοζάνης, μέσα από συνέπεια, οργάνωση, συνεργασία και υπομονή. Παράλληλα, ευχαρίστησε ποδοσφαιριστές, τεχνικό επιτελείο, διοίκηση και φιλάθλους για τη στήριξη και την κοινή προσπάθεια, εκφράζοντας την επιθυμία του να συνεχίσει να προσφέρει από το πόστο του στην ομάδα και τα επόμενα χρόνια.

"Η φετινή Ποδοσφαιρική Σεζόν (2025/26) στα γήπεδα της Ε.Π.Σ Κοζάνης έφτασε στο τέλος της. Και είναι η κατάλληλη στιγμή νομίζω για να μοιραστώ μαζί σας μερικές από τις σκέψεις που κάνω το τελευταίο χρονικό διάστημα:

Η Πρώτη Ομάδα της Ακαδημίας μας (Φ.Σ Μακεδονικός Κοζάνης 1928) μετά από 29 Αγώνες Πρωταθλήματος τη φετινή σεζόν (22 για την Κανονική Διάρκεια + 7 για την Φάση των Play-Out) κατάφερε να συλλέξει 30 βαθμούς οι οποίοι όμως δεν ήταν αρκετοί για να μας κρατήσουν στην Α’ Ερασιτεχνική Κατηγορία της Ε.Π.Σ Κοζάνης. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να τερματίσουμε στην προ-τελευταία θέση του βαθμολογικού πίνακα και μετά από 23 συνεχόμενα χρόνια παρουσίας στην Α’ Ερασιτεχνική Κατηγορία (αλλά και 1 σεζόν στη Δ’ Εθνική Κατηγορία) να υποβιβαστούμε στη Β’ Ερασιτεχνική Κατηγορία. Αυτά είναι δεδομένα, είναι πράγματα που συνέβησαν και δυστυχώς για εμάς δεν μπορούμε να τα αλλάξουμε. Ο χρόνος δεν γυρίζει ποτέ πίσω και ο άνθρωπος στην καθημερινότητά του θα πρέπει να κοιτάζει πάντα μπροστά. Ό,τι έγινε, έγινε και είναι αυτό που είναι.

Παρουσιάστηκαν πολλές δυσκολίες κατά τη διάρκεια της σεζόν. Κάποιες ενδεχομένως να τις προκαλέσαμε εμείς ενώ κάποιες άλλες δεν ήταν στο χέρι μας να τις αντιμετωπίσουμε άμεσα. Στερηθήκαμε το γήπεδό / την έδρα μας (Γήπεδο Νέας Νικόπολης: «Απόστολος Αντωνιάδης») για ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, χάσαμε ορισμένους αθλητές μας οι οποίοι φύγανε με μεταγραφή σε άλλους Συλλόγους (με τη σύμφωνη γνώμη τη δική μας – δεν εμποδίσαμε κανέναν), δεν εκμεταλλευτήκαμε κάποιους άλλους αθλητές μας στο βαθμό που θα θέλαμε, προέκυψαν αρκετοί τραυματισμοί, κάναμε λάθη, είχαμε αστοχίες, δεν εφαρμόσαμε καθαρή ποδοσφαιρική πολιτική, δεν είχαμε συνέπεια και σταθερότητα σε ό,τι κάναμε. Και όλο αυτό μας γύρισε μπούμερανγκ. Όταν ένας άνθρωπος είναι δραστήριος, ασχολείται με κάτι και έχει αναλάβει μία δουλειά δεν γίνεται να μην κάνει λάθη. Λάθη δεν κάνει μόνο εκείνος ο οποίος δεν κάνει απολύτως τίποτα. Και εμείς δεν είμαστε τέτοιοι άνθρωποι.

Ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές θα πρέπει να προσπαθούμε για το καλύτερο. Θα πρέπει να αποδεχόμαστε την όλη κατάσταση, να τη φιλτράρουμε, να προσπαθούμε να τη μεταφράσουμε και να δούμε πως θα μπορέσουμε να την αλλάξουμε. Με θάρρος, τόλμη και αποφασιστικότητα. Θέλει να είμαστε ρεαλιστές, να βλέπουμε τα πράγματα όπως είναι και όχι όπως θα μας βόλευε να είναι. Ο κόσμος θα σχολιάσει και θα κριτικάρει αρνητικά, πρέπει όμως να το δεχτούμε. Ο αθλητισμός τα έχει αυτά. Δεν είναι όλα ρόδινα. Οι κακουχίες είναι για να μας κάνουν πιο δυνατούς και πιο ανθεκτικούς. Γινόμαστε πιο σκληροί με τον εαυτό μας και οι απαιτήσεις μας αυξάνονται. Το Ποδόσφαιρο 7 στις 10 φορές είναι λύπες. Αλλά τις 3 χαρές που θα βιώσεις θα τις θυμάσαι για όλη σου τη ζωή.

Και μία μεγάλη χαρά της φετινής σεζόν για εμάς είναι ότι μπορέσαμε να χρησιμοποιήσουμε πολλά παιδιά νεαρής ηλικίας για τις υποχρεώσεις / δραστηριότητες της Πρώτης Ομάδας. Παιδιά δικά μας, δουλεμένα κάτω από τις δικές μας οδηγίες, που πέρασαν από πολλές (αν όχι όλες) τις Ηλικιακές Κατηγορίες της Ακαδημίας μας, παιδιά τα οποία κάνανε μεγάλη προσπάθεια φέτος για να ισορροπήσουν επάνω σε 2 βάρκες (εκείνη της Κ-16 και της Πρώτης Ομάδας), κάνανε Προπόνηση και με τις 2 Ομάδες, αγωνίστηκαν και στα 2 Πρωταθλήματα (Υποδομών & Ανδρικό), μοιράστηκαν το βάρος και τις δυσκολίες, δείξανε χαρακτήρα, βγάλανε πάθος, ήταν άριστοι όσον αφορά τα καθήκοντά τους και δούλεψαν σαν επαγγελματίες στο ερασιτεχνικό επίπεδο. Παιδιά 14 προς 15 και 15 προς 16 ετών. Δεν ξεχνάμε φυσικά και όσα παιδιά είναι γεννημένα το έτος 2009, τα ίδια ακριβώς ισχύουν και για εκείνους. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο. Αυτά τα παιδιά θα χρειαστούν σίγουρα και τη βοήθεια ορισμένων πιο έμπειρων αθλητών, μεγαλύτερων ηλικιακά και με αρκετά χρόνια προϋπηρεσία στα ερασιτεχνικά (και όχι μόνο) γήπεδα. Και θα την έχουν, αυτό είναι ο στόχος μας. Να παντρέψουμε την Εμπειρία με το Ταλέντο. Το Μυαλό με την Καρδιά. Το Ρετρό με το Σύγχρονο.

Από εδώ και πέρα χρειάζεται να επενδύσουμε επάνω σε ορισμένα βασικά στοιχεία όπως: συνέπεια – σταθερότητα – πειθαρχεία – θετική διάθεση – συνεχή προσπάθεια – οργάνωση – όραμα – στοχοθεσία – ηρεμία – καθαρή σκέψη – δέσμευση – συνεργασία – επικοινωνία – υπομονή – προοπτική – εξέλιξη – πρόοδο – ελπίδα. Όλα αυτά αφορούν τον τρόπο με τον οποίο θα δουλέψουμε και μέσα αλλά και έξω από τους αγωνιστικούς χώρους. Ο στόχος μας είναι απλός και ξεκάθαρος, θα πρέπει να προσπαθήσουμε να επιστρέψουμε την Ομάδα εκεί από όπου την παραλάβαμε. Και εκεί που ανήκει φυσικά, στην Α΄ Ερασιτεχνική Κατηγορία της Ε.Π.Σ Κοζάνης (τουλάχιστον). Θα το παλέψουμε με όλες μας τις δυνάμεις. Το χρωστάμε στην ιστορία του Συλλόγου, στο έμβλημα του Μακεδονικού Κοζάνης, στα χρώματα της Ομάδας, στον υγιή κόσμο ο οποίος μας στήριξε και μας στηρίζει καθημερινά, στους αθλητές της Ακαδημίας μας, στους γονείς και συγγενείς των παιδιών μας και τέλος στους εαυτούς μας. Σημασία δεν έχει τόσο το να έχουμε παρόν όσο το να έχουμε μέλλον. Τότε είναι που δεν πρέπει να φοβόμαστε τίποτα.

Στην Προπονητική πολλές φορές αυτό που μετράει περισσότερο είναι οι διαπροσωπικές σχέσεις. Η σύνδεση που έχεις με ορισμένους ανθρώπους και όλα όσα περάσατε και περνάτε μαζί σε καθημερινή βάση. Καλά και τα τρόπαια, καλά και τα μετάλλια, καλές και οι διακρίσεις, καλές και οι επιτυχίες αλλά το να σε αφήνουν να κάνεις τη δουλειά σου με πλήρη ελευθερία και χωρίς να σου βάζουν εμπόδια, όρια ή φραγμούς είναι αξία ανεκτίμητη. Αθλητές που υιοθετούν τη φιλοσοφία σου δεν τους αφήνεις εύκολα. Συνεργάτη / Πρώτο Προπονητή ο οποίος σε θέλει δίπλα του και σε εμπιστεύεται δεν τον αφήνεις εύκολα. Διοίκηση η οποία σε στηρίζει μέχρι τέλους δεν την αφήνεις εύκολα. Γι’ αυτό και εγώ σε αυτό το σημείο θα ήθελα να συγχαρώ μέσα από την καρδιά μου όλα τα μέλη της Ομάδας για την προσπάθεια που κάναμε φέτος. Για 5η συνεχόμενη χρονιά είχα την τιμή να συνεργάζομαι μαζί σας. Προσωπική μου επιθυμία είναι να συνεχίσω να βρίσκομαι στο Τεχνικό Επιτελείο της Πρώτης Ομάδας (τον τελευταίο λόγο φυσικά τον έχει πάντοτε η Διοίκηση). Θέλω να βρίσκομαι εδώ, αισθάνομαι όμορφα που ανήκω στον Μακεδονικό Κοζάνης. Το θεωρώ καθήκον και χρέος μου απέναντι στο Σύλλογο. Θα αναλάβουμε όλοι μαζί τις ευθύνες μας και θα προσπαθήσουμε να επανορθώσουμε. Ο κάθε ένας από το δικό του πόστο / τον δικό του ρόλο. Γιατί έτσι κάνουν οι οικογένειες, ξεπερνάνε τις δυσκολίες μαθαίνοντας από τα λάθη τους και προχωράνε ενωμένες.

ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΤΗΣ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ Φ.Σ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΚΟΖΑΝΗΣ 1928

ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΣ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ Κ-16

Καλό μήνα, καλό καλοκαίρι και καλή ξεκούραση σε όλους.

Γιορτή του Αγίου Πνεύματος σήμερα. Χρόνια πολλά σε όλο τον κόσμο με υγεία πάνω από όλα..!"