Από την Κοζάνη στην Α’ Εθνική: Η ιστορία του Βαγγέλη Καούνου

 Υπήρξε μια εποχή που η Κοζάνη δεν ήταν απλώς μια ομάδα της Γ’ Εθνικής, αλλά ένας σύλλογος με μεγάλες φιλοδοξίες και ένα ρόστερ γεμάτο ποιότητα και ονόματα που άφησαν το δικό τους αποτύπωμα στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Στις αρχές της νέας χιλιετίας, μέσα σε εκείνη την ιδιαίτερη ομάδα, ένας νεαρός επιθετικός βρήκε την ευκαιρία να συστηθεί στο ευρύ ποδοσφαιρικό κοινό.

Ο Βαγγέλης Καούνος, μόλις 23 ετών τότε, μετέτρεψε το Κύπελλο Ελλάδας σε προσωπική του σκηνή. Απέναντι σε μεγάλους αντιπάλους όπως η ΑΕΚ, ο Παναθηναϊκός, η ΑΕΛ και ο Ολυμπιακός Βόλου, βρήκε τον δρόμο προς τα δίχτυα και ολοκλήρωσε τη φάση των ομίλων με πέντε γκολ, τραβώντας πάνω του τα βλέμματα αρκετών ομάδων.

Από την Κοζάνη και τη Γ’ Εθνική, στην Ξάνθη και την κορυφαία κατηγορία, και αργότερα σε ΠΑΣ Γιάννινα, Καλαμάτα, ΑΕΛ και Αστέρα Τρίπολης, ο Καούνος διέγραψε μια ξεχωριστή διαδρομή, αφήνοντας έντονο το αποτύπωμά του στις επαγγελματικές κατηγορίες του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Μια ιστορία για έναν επιθετικό που μπορεί να μην έφτασε ποτέ εκεί που ίσως προμήνυαν οι δυνατότητές του, όμως κατάφερε να γίνει ένας από τους πιο αξιόπιστους σκόρερ των μικρότερων εθνικών κατηγοριών και να αποδείξει πως το ταλέντο μπορεί να ξεπηδήσει από παντού.

Στις αρχές της νέας χιλιετίας η Κοζάνη διέθετε ένα πολύ ισχυρό ρόστερ, στην προσπάθεια της να πάρει την άνοδο από την τρίτη στη δεύτερη κατηγορία. Πρώτος και καλύτερος ο Βεριντιάνο Μαρτσέλο (με μεγάλη καριέρα σε Ξάνθη, ΑΕΚ, Σάο Πάουλο)  με άξιους συμπαραστάτες ποδοσφαιριστές όπως ο Νεμπόισα Σκεπάνοβιτς, ο Καπρινιώτης, ο Μανώλης Σκούφαλης, καθώς και τα αδέρφια Παντελής και Κώστας Καπετάνος, σε πολύ νεαρή ηλικία. Τα πράγματα δεν πήγαν καλά και σε μία σεζόν που υποβιβάζονταν δέκα ομάδες (!) η ομάδα της Μακεδονίας ήταν ανάμεσα σε αυτές. Μέσα στους πρωταγωνιστές ήταν ο 23χρονος, τότε, Βαγγέλης Καούνος που είχε τελειώσει την περασμένη σεζόν με 11 γκολ και μάλλον είδε το Κύπελλο Ελλάδας ως μία ευκαιρία, την οποία έπρεπε να ''αρπάξει'', όπως και έκανε, σκοράροντας δύο φορές απέναντι στην ΑΕΚ, μία απέναντι στον Παναθηναϊκό και άλλες δύο, απέναντι σε ΑΕΛ και Ολυμπιακό Βόλου! Τελείωσε τη φάση των ομίλων του κυπέλλου με πέντε γκολ, απέναντι σε πολύ ισχυρούς αντιπάλους, προσελκύοντας μεταγραφικό ενδιαφέρον από Ηρακλή, Ξάνθη και πολλές ακόμη ομάδες! 

  Η Ξάνθη με προπονητή τον Χουάν Ραμόν Ρότσα ήταν εκείνη που τον απέκτησε και του έδωσε την ευκαιρία να βρεθεί από την ταπεινή (πολύ ισχυρή βέβαια τότε) Γ' Εθνική στην πρώτη κατηγορία, συμπαίκτης με ποδοσφαιριστές όπως ο Τουρσουνίδης, ο Γιανότσκο, ο Ζουμπούλης και πολλούς ακόμη! Στη συνέχεια της σεζόν σκόραρε ακόμα δύο γκολ στο κύπελλο, απέναντι στον Ιωνικό, φτάνοντας σύνολο τα 7!  Δεν μπόρεσε να καθιερωθεί ως βασικός στη Θράκη και όπως δήλωσε και ο ίδιος αργότερα οι δυσκολίες που αντιμετώπισε τον αποπροσανατόλισαν, κάνοντας τον να μην δουλέψει όπως έπρεπε για να αποδείξει ότι αξίζει μία θέση σε ομάδα τέτοιου επιπέδου.

 Για πολλά χρόνια έγινε ένας από τους πιο χαρισματικούς σκόρερ σε Β' και Γ' Εθνική, φορώντας ''βαριές'' φανέλες, όπως του ΠΑΣ Γιάννινα, της Καλαμάτας και της ΑΕΛ. Είναι δύσκολο να βρεθούν ακριβή στατιστικά στοιχεία αλλά δεδομένα έχει σκοράρει πάνω από 100 γκολ στις χαμηλές κατηγορίες. Εκμεταλλευόμενος το ύψος του και το ένστικτο του σκόρερ εξελίχθηκε σε μία σταθερή και αξιόπιστη λύση για κάθε ομάδα που ήθελε να πρωταγωνιστεί σε αυτό το επίπεδο.

 Τον Ιανουάριο του 2009 ήρθε το ''διάλειμμα'' από τις χαμηλότερες κατηγορίες, όταν αποδέχθηκε την πρόταση του Αστέρα Τρίπολης και επέστρεψε στην πρώτη κατηγορία, μετά από χρόνια απουσίας. Ήταν η κατάλληλη στιγμή να αποδείξει στον εαυτό του και τον υπόλοιπο κόσμο, αυτό που είχε πει και δημοσίως, ότι στις χαμηλές κατηγορίες υπάρχει ταλέντο που πρέπει να στηριχτεί. H ομάδα της Αρκαδίας προσπαθούσε να παραμείνει στη Σούπερ Λιγκ και ο επιθετικός από την Άρτα ανέλαβε δράση. Σε 15 αγώνες σκόραρε 6 φορές (μία απέναντι σε Παναθηναϊκό) και έδωσε και 2 ασίστ, όντως ο βασικός λόγος που ο Αστέρας τερμάτισε 12η θέση. Στο τέλος της σεζόν αγωνίστηκε και στον ξεχασμένο, πλέον, θεσμό του All Star Game της Σούπερ Λιγκ, που έγινε στο Αλκαζάρ.

 Το 2012 αποσύρθηκε σε ηλικία 35 ετών, φορώντας τη φανέλα της Καλαμάτας, που αγάπησε πολύ. Τα προβλήματα τραυματισμών τον επιβάρυναν στο τέλος της καριέρας του και αποφάσισε να σταματήσει, παρ' ότι λόγω του καλού τρόπου ζωής του είχε σκοπό να συνεχίσει ακόμα περισσότερο. 

πηγή: Κάθε Κυριακή